یک اقلیت غیرمتخب، با سرکوب، حمایت از تروریسم و تلاش برای تولید بمب اتمی، خواسته های مردم ایران برای دمکراسی را زیرپا می گذارد: وزیر امورخارجه آمریکا کاندولیزا رایس وزیر امور خارجه آمریکا روز پنجشنبه طی شهادت در برابر کمیسیون تخصیص بودجه در سنای آمریکا حکومت ایران را بزرگترین چالش سیاست خارجی آمریکا توصیف کرد و گفت به نظر می رسد جمهوری اسلامی عزم خود را جزم کرده تا سلاح اتمی تولید کند. وی افزود: ایران سنگر اصلی تروریسم است، در جنوب عراق، در سرزمین های فلسطینی و در لبنان -- و در همه این موارد، حمایت حکومت ایران از تروریسم رشد دولت های دولت های دموکراتیک و باثبات را کند و در مواردی متوقف می کند. خانم رایس افزود: حکومت ایران البته یک پرونده حقوق بشری وحشتناک دارد و کشوری است که در آن یک اقلیت غیرمنتخب آرزوها و خواست های مردم ایران برای دموکراسی را ناکام می گذارد.

کاندولیزا رایس وزیر امور خارجه آمریکا در شهادت در برابر کمیته تخصیص بودجه در سنای آمریکا Senate Appropriations Committee گفت: بزرگترین چالش پیش روی آمریکا، ایران است. صدای کاندولیزا رایس: ما ممکن است از سوی هیچ کشور واحدی جز ایران با چالشی بزرگتر روبرو نباشیم. ایرانی که سیاست هایش در جهت ایجاد خاورمیانه ای است که 180 درجه با خاورمیانه ای که مدنظر ما است تفاوت دارد. به نظر می رسد ایران کشوری است که عزم خود را جزم کرده تا سلاح اتمی تولید کند. بر خلاف خواست جامعه بین المللی که مصمم است ایران را از این کار بازدارد. مریم احمدی (رادیو فردا): وزیر امور خارجه آمریکا گفت: صدای کاندولیزا رایس: ایران کشوری است که سنگر اصلی تروریسم است، چه این تروریسم در جنوب عراق باشد یا در سرزمین های فلسطینی و یا در لبنان و در همه این موارد حمایت ایران از تروریسم رشد دولت های دولت های دموکراتیک و باثبات را کند و در مواردی متوقف می کند. م . ا: کاندولیزا رایس در ادامه سخنان خود افزود: صدای کاندولیزا رایس: ایران البته یک پرونده حقوق بشری وحشتناک دارد و کشوری است که در آن یک اقلیت غیرمنتخب آرزوها و خواست های مردم ایران برای دموکراسی را ناکام می گذارد. م . ا: ایران که پرونده هسته ایش در آستانه مطرح شدن در شورای امنیت سازمان ملل متحد است، روز چهارشنبه به آمریکا هشدار داد که می تواند به این کشور آسیب برساند و مشکل ایجاد کند. یک مقام بریتانیایی که با پرونده هسته ای ایران از نزدیک آشنا است گفت: تهدید ایران را کاملا جدی می گیرد. این مقام بریتانیایی گفت: در این پیام می توان اشاره مخفی و کوچکی به استفاده از خشونت را حس کرد. اظهارات روز چهارشنبه جواد وعیدی در نشست شورای حکام سازمان بین المللی انرژی اتمی متوجه آمریکا بود، اما مقام بریتانیایی در پاسخ به این سئوال که آیا بریتانیا هم نگرانی دارد گفت: در مرحله کنونی این اظهارات فقط شعار است، اما چون ایران برای پیشبرد اهداف سیاست خارجی خود در گذشته از خشونت استفاده کرده است، ما این مساله را جدی می گیریم.

 

مجلس به سهميه بندی بنزين رای داد

مجلس شورای اسلامی در حالی با سهميه بندی بنزين موافقت کرده که روزانه بين 65 تا 70 ميليون ليتر بنزين در ايران مصرف می شود مجلس ایران بعد از کاهش یک و نیم میلیارد دلاری بودجه  واردات بنزین، به دولت اجازه داده با تصویب شورای اقتصاد،  بنزین را سهمیه بندی کند. نمایندگان مجلس در بررسی درآمدهای دولت،  پیشنهاد بودجه 4 میلیارد دلاری برای واردات بنزین را به 5/2 میلیارد دلار کاهش داده بودند،  ولی در بررسی هزینه ها به دولت اجازه دادند  تا در صورت لزوم با تصویب شورای اقتصاد بنزین  را سهمیه بندی کند. بر اساس این مصوبه به دولت اجازه داده می شود  بعد از توسعه حمل و نقل عمومی شهری و افزایش سهم خودروهای دوگانه سوز، در صورت لزوم با تصویب شورای اقتصاد نسبت به سهمیه بندی بنزین و تعیین قیمت مناسب برای بنزین مازاد بر سهمیه تعیین شده  اقدام کند. اگر دولت سهمیه بندی بنزین را به اجرا بگذارد، در نیمه دوم سال مقدار معینی از بنزین به نرخ دولتی و بقیه به نرخ آزاد توزیع می شود در کنار این مصوبه، به دولت اجازه داده شده است  سال آینده 5 میلیارد دلار برای توسعه حمل و نقل عمومی  و از رده خارج کردن خودروهای فرسوده هزینه کند. پيش بينی شده است که4 میلیارد دلار از اين مبلغ از محل منابع خارجی و یک میلیارد دلار نیز از محل حساب ذخیره ارزی تامين شود. با وجود این، کارشناسان می گویند بعید به نظر می رسد  دولت بتواند در شش ماه آینده که بودجه واردات بنزین تمام می شود در اجرای این طرح که  برنامه ای برای کاهش مصرف بنزین و توسعه حمل و نقل عمومی است توفیقی به دست آورد. به ويژه آنکه تولید خودرو به مرز یک میلیون دستگاه رسیده  و در شش ماه اول سال آینده دست کم 500 هزار خودرو  به جمع 5/6 میلیون خودروی موجود کشور افزوده می شود و اين امر خود به معنای افزایش مصرف بنزین است. آثار منفی این مصوبه در حالی به تصویب نمایندگان مجلس رسیده است که کمیسیون تلفیق با پیشنهاد دولت برای سهمیه بندی بنزین مخالفت کرده بود. احمد توکلی نماینده تهران در مخالفت با این پیشنهاد گفت: "در شرایطی که هنوز کالای جانشین و مناسبی برای بنزین  و حمل و نقل شخصی تعیین نشده نمی توان تصمیمی در این باره گرفت." به گفته آقای توکلی، قیمت بنزین باید وقتی بالا برود  که مصرف کننده امکان جایگزین کردن سوخت دیگر و  یا استفاده از حمل و نقل عمومی را داشته باشد تا از آثار منفی آن فرار کند. به عقیده این نماینده مجلس، نرخ متوسط بنزین بعد  از سهیمه بندی به طور متوسط به حدود 240 تومان  می رسد و نرخ تورم بین 22 تا 46 درصد خواهد بود. با آنکه مقامات جمهوری اسلامی از سال ها پیش طرح واقعی كردن قيمت بنزين را دنبال می کنند ولی از بيم بروز پيامدهای تورمی و بحران های اقتصادی و اجتماعی از اجرای آن خودداری کرده اند با وجود هشدارهای آقای توکلی، در جلسه علنی روز چهارشنبه 8 مارس، نمایندگان مجلس به پیشنهاد  امیررضا خادم نماینده تهران مبنی بر بازگشت به لایحه دولت  رای دادند. این اولین باری است که مجلس با صراحت در لایحه بودجه  با سهمیه بندی بنزین موافقت کرده است. به عقیده کارشناسان این مصوبه با طرح تثبیت قیمت ها که در سال گذشته به تصویب مجلس رسید منافات دارد. مجلس سال گذشته با وجود مخالفت دولت محمد خاتمی،  رييس جمهوری پيشين، قيمت نه قلم كالای اساسی نظير بنزين ، آب، برق را تثبيت كرد. به عقیده نمايندگان مجلس، سیاست های افزایش قیمت  در 15 سال گذشته برای کاهش مصرف نتیجه ای نداشته و دولت باید به جای افزايش قيمت سوخت، با طراحی  و اجرای سياست های غير قيمتی از مصرف بی رويه سوخت جلوگيری كند. این طرح جنجالی در حالی تصویب شد که بر اساس  برنامه سوم توسعه، دولت هر ساله ده درصد قيمت كالاها را افزايش می داد، اما مجلس در اولین سال اجرای برنامه چهارم توسعه با ادامه این سیاست مخالفت کرد. طرح تثبیت قیمت ها از سوی مرکز پژوهش های مجلس تهیه شده بود که آقای توکلی ریاست آن را برعهده دارد. ريیس مرکز پژوهش های مجلس در جلسه علنی روز  چهارشنبه با اشاره به این قانون گفت:"وقتی سال گذشته این قانون را تصویب کردیم اتهام رقبای سیاسی این بود که  این اقدام مجلس سیاسی است و برای برنده شدن در انتخابات  ریاست جمهوری صورت گرفته است و با دو نرخی شدن بنزین،  مجلس متهم می شود." به گفته آقای توکلی دو نرخی شدن بنزین قیمت ها و در نتیجه تورم را افزایش می دهد و با ایجاد فساد  و رانت باعث آبروریزی مجلس می شود. به عقیده کارشناسان اقتصادی، تصویب سهمیه بندی  و واقعی کردن قیمت بنزین نادیده گرفتن بخش مهمی  از طرح تثبيت قيمت هاست. مجوزی اختیاری در حال حاضر مصرف روزانه بنزين بين 65 تا 70 ميليون ليتر  در نوسان است كه تنها 40 ميليون ليتر آن در داخل توليد  و بقيه بنزين مصرفی از خارج وارد می شود. اگر دولت سهمیه بندی بنزین را به اجرا بگذارد، در نیمه دوم سال مقدار معینی از بنزین به نرخ دولتی و بقیه به  نرخ آزاد توزیع می شود. قیمت هر لیتر بنزین در ایران 80 تومان است، حال آنکه برخی کارشناسان قیمت هر لیتر بنزین وارداتی را حدود 400 تومان  بر آورد می کنند. رشد مصرف بنزین سالانه ده درصد است و ایران سالانه بیش از چهار ميليارد دلار برای واردات بنزين هزينه می کند  و تلاش ها برای کنترل و کاهش مصرف تا به حال بی نتیجه  بوده است. با آنکه مقامات جمهوری اسلامی از سال ها پیش طرح واقعی كردن قيمت بنزين را دنبال می کنند ولی از بيم بروز پيامدهای تورمی و بحران های اقتصادی و اجتماعی  از اجرای آن خودداری کرده اند. در شرایط فعلی، کارت هوشمند بنزین - که طرح دو نرخی  کردن و سهمیه بندی را امکان پذیر می کند - تا نیمه سال  آینده آماده بهره برداری است و دولت محمود احمدی نژاد  به لحاظ عملی مشکلی برای اجرای برنامه جیره بندی پیش  رو نخواهد داشت، اما در اینکه دولت حاضر باشد با پرداخت  تاوانی سنگین از این مجوز استفاده کند، تردیدهايی وجود دارد.

تقابل دو فرهنگ در مهاجرت و پی آمدهای ناگوار آن

فقر و رابطة‌ آن‌ با عقب‌ماندگی  

اصل  و نسب اشو زرتشت سپیتمان

  ایّوب وزکریای تورات و لقمان وصالح قرآن(دارندهً شترزرین) نیز همان زرتشت سپیتمان می باشند

 

شهر و روستای زادگاهی زرتشت

نتیجهً گفتار

شعر کهن: خواجوی کرمانی

عروس از ایران- داماد از مهاجرین
عروس پستی
داماد غیابی

 

عاشقانه دوستت دارم

من که در همه عمر ميان گريه ميخندم و در حال خنده ميگريم اگر اينچنين آشفته باشم شگفتی نيست...هر اندازه که مينويسم بيشتر دلتنگ مي شم ای که اميد زندگی را به من دادی عاشقانه دوستت دارم من با تقديم شعرهای ناچيزم به پسند تو به لبخند تو و عنايت و هدايت تو نيازمندم من شعر را برای پيوستگی و همبستگی با تو ميخواهم تا ميان احساس و انديشه خويش و احساس و عاطفت تو پل ببندم برای تو مينويسم زيرا خود را از تو و تو را از خويش گسسته نميدانم و هر روزت از روز پيش به خود نزديکتر حس ميکنم با تو همدردم .. با تو همزادم .. با تو همرازم .. با تو همنفسم  من عاشق و مجنون توام که اگر نشتری بر رگ ليلی من آشنا شود پيش از او جان من به فرياد خواهد آ مد  اگر تنها باشی شعر من در کنارت می نشيند اگر فرياد براوری کلام من پژواک فرياد توست نه کلام من که خود من با تو هم فریاد خواهم شد .....هيچکس جز خدا نمی داند که تا چه حد دوستت دارم هيچگاه خود را از تو جدا نخواسته ام که مرگ را بر اين جدايی رجحان مي نهم اگر روزی شعر مرا نخوانی و نخواهی من خط مرگ را خواهم خواند آن ساعت که از طهارت و عصمت دم میزنم عصمت مسیح وار و مریم آسای تو در ذهنم تجلی می کند آری .... این تویی که چون رحمت خداوند در رگ من در خون من در دستهای من در زندگی و حرکت من و در جوانه های شعر من جاری هستی با لب تو می خندم ....با گوش تو می شنوم ....با دست تو می نویسم ....با یاد تو می اندیشم....غم من از غم تو . نشاط من از نشاط تو . زندگی من از زندگی تو سرچشمه می گیرد خواهش می کنم باور کن من از دنیا هیچ نخواسته ام جز خدا را جز تو را جز محبت تو راو جز لبخند تو را .....من شادم که از دنیا هیچ ندارم نه آبی نه آبادا نیی نه به کف دست خاکی من بر خاک خدا گام میزنم اما آرزو می کنم که روحم افلاکی باشد آری آب و خاک ندارم و بسی شادم که ندارم آب و خاکی نمی خواهم زیرا به آه سوخته دلی بر باد می رود اما آتشی که هیچگاه نمی رود در دل منست از خویش خانه و سر پناهی ندارم و باور کن که به همه عمر در آرزوی آنهم نبوده ام اما در عمق آرزوی منست که در دل تو خانه ای داشته باشم اگر چه به مساحت یک قلب ....من از خدای خویش به جای آب آبرو خواسته ام و به جای خاک توفیق آنکه خاک راه تو باشم...خاک نشین راه تو خاکی نمی خواهد ...پنجره ای دارم به وسعت دلهای پاک که از شیشه های رنگارنگش به سوی تو و دنیای تو می نگرم ...روزان و شبان بر این پنجره نشسته ام و کبو تران احساس و اندیشه را صید می کنم و به قفس شعر می سپارم از تو الهام می گیرم وبه تو فکر می کنم چون تو دارم همه دارم وگرم هیچ نباشد اگر از اقیا نوس بیکرانه محبت تو یک جام نصیبم شود دریا خواهم شد ای نازنین ترینم ای مهربانترینم ای عزیز ترینم شادیهایت را با خود به خلوت خویش ببرولی غمت را با من قسمت کن اما بدان پیش از آن که غمت را با من قسمت کنی من بار غمت را بر دوش دل داشته ام چرا که همراز تو ام اگر دردی در شعر منست اگر فریادی در کلام منست اگر غم غر بتی در واژه ها ی منست و اگر عشق و محبت ... شگفت نیست .. که تو را سروده ام سرت سبز ..دلت گرم .. لبت خندان .. سینه ات آتشکده عشق و محبت

نجات عشق .....

 

در جزيره ای زيبا تمام حواس ٬ زندگی می کردند { شادی ٬ غم ٬ غرور ٬ عشق و .....}روزی خبر رسيد که به زودی جزيره به زيرآب خواهدرفت .همه ساکنين جزيره قا يق ها يشان را آماده و جزيره را ترک کردند .اما عشق می خواست تا آخرين لحظه بماند ٬ چون او عاشق جزيره بود .وقتی جزيره به زير آب فرو می رفت ٬ عشق از ثروت که به قايقی با شکوه جزيره را ترک می کرد کمک خواست و به او گفت : (( آيا می توانم با تو همسفر شوم ؟))ثروت گفت : (( نه من مقدار زيادی طلا و نقره داخل قايقم هست و ديگر جايی برای تو وجود ندارد .))پس عشق از غرور که با يک کرجی زيبا راهی مکان امنی بود کمک خواست .غرور گفت : (( نه نمی توانم تو را با خود ببرم چون تمام بدنت خيس و کثيف شده و قايق زيبای مرا کثيف خواهی کرد .))غم در نزديکی عشق بود. پس عشق به او گفت : (( اجازه بده که من با تو بيايم ))غم با صدای حزن آ لود گفت : (( آه عشق من خيلی ناراحتم و احتياج دارم تا تنها باشم .))عشق اين بار سراغ شادی رفت او را صدا زد اما او آنقدر غرق شادی وهيجان بود که حتی صدای عشق را هم نشنيد .آب هر لحظه بالا بالاتر مي آمد که عشق ديگر نا اميد شده بود که ناگهان صدايی سالخورده گفت:بيا عشق من تو را خواهم برد.عشق آن قدر خوشحال بود که حتی فراموش کرد نام پيرمرد را بپرسد و سريع خود را داخل قايق انداخت و جزيره را ترک کرد. وقتی به خشکی رسيدند پيرمرد به راه خود رفت و عشقتازه متوجه شد کسی که جانش را نجات داده بود چه قدر بر گردنش حق دارد.عشق نزد علم که مشغول حل مسآله ای روی شن های ساحل بود رفت و او از او پرسيد:((ان پيرمرد که بود؟))علم پاسخ داد:((زمان))عشق با تعجب گفت:((زمان!اما چرا او به من کمک کرد؟))علم لبخندی خردمندانه زد و کفت:((زيرا تنها زمان قادر به درک عظمت عشق است.))

سوري جشن چهارشنبه‌سوري روز خاصي براي آتش‌افروزي و پريدن از روي آتش است. غروب آخرين سه‌شنبة سال يا همان شبِ آخرين چهارشنبة سال موعدي است كه در آن همه براي برپايي اين جشن به تكاپو مي‌افتند. .به نظر مي‌رسد روشن كردن آتش به آيين زرتشتي برمي‌گردد اما دكتر نيك‌نام مي‌گويد: «چهارشنبه‌سوري رسم زرتشتي‌ها نيست. اصلاً زرتشتي‌ها هفته ندارند و شنبه و چهارشنبه ندارند تا جشن چهارشنبه‌سوري در كار باشد.» آذرميدخت مزداپور نيز مي‌گويد: «ما فقط براي همراهي با دوستان و هم‌محلي‌ها از روي آتش مي‌پريم و اين روز را جشن مي‌گيريم. معمولاً اين روز مراسم اوستاخواني در خانه‌هاي زرتشتيان برقرار است و هفت نوع ميوة خشك مثل كشمش، انجير، بادام، خرما،‌توت و پسته به مهمانان مي‌دهند.» هفت ميوة خشك زرتشتي‌ها شباهت زيادي به آجيل چهارشنبه‌سوري دارد كه خوردنش در اين شب واجب است. در بسياري از شهرها آش ترشي هم به نام اين شب با چند نوع سبزي درست مي‌شود. چهارشنبه‌سوري هم روز پُركاري براي زنان است و هم رسم‌هايي دارد كه مختص زنان است. فال‌گوش ايستادن يكي از اين رسم‌هاست كه در آن چند زن يا دختر جوان نيت‌هايي مي‌كنند، پشت ديواري مي‌ايستند و به حرف‌هاي رهگذران گوش مي‌دهند و سپس با تفسيرِ حرف‌هايي كه مي‌شنوند پاسخ نيت خود را مي‌گيرند. رسم ديگرْ قاشق‌زني است. به اين ترتيب كه زنان و حتي پسران جوان چادري به سر مي‌كنند، روي خود را مي‌گيرند و به در خانة همسايه‌ها و دوستان مي‌روند. صاحبخانه از سر و صداي قاشق‌هايي كه به كاسه مي‌خورد، در خانه را باز مي‌كند و آجيل چهارشنبه‌سوري، شيريني، شكلات، نقل و حتي پول به كاسة آنها مي‌ريزد. چهارشنبه‌سوري براي پسران و مردان جوان هم روز پرجنب‌وجوشي است. در روستاهاي لرستان، مردان جوان قبل از غروب اسب‌هايشان را بيرون مي‌آورند و نمايشي اجرا مي‌كنند. در شهرهاي ديگر، پسران براي ايجاد هياهو دست به ابتكارهاي عجيب و غريب مي‌زنند. در بعضي جاها كوزه‌هاي گلي را با باروت پر مي‌كنند و روي آن را مي‌كوبند تا سفت شود، بعد سپس فتيله‌اي در كوزه مي‌گذارند و با آتش زدن فتيله اين‌طور به نظر مي‌رسد كه از كوزه آتش بيرون مي‌زند. يا ممكن است موشك‌هايي از كاغذهاي براق در مدل‌هاي مختلف درست كنند و در آن باروت بريزند و روي پشت‌بام‌ها فتيله‌اش را آتش بزنند و به هوا بيندازند. در بسياري از نقاط ايران، اعتقاد بر اين است كه بايد چهارشنبه‌سوري از خانه بيرون رفت و همراه بقية مردم جشن گرفت و شاد و سرخوش بود تا سال جديد سالي شاد و پر از موفقيت باشد. چهارشنبه سوری در شهرهای مختلف تهران در تهران قديم، بوته‌هاي خشك را از بيابان‌هاي اطراف جمع مي‌كردند و با شتر به شهر مي‌آوردند و در محلات مختلف مي‌چرخاندند. پس از غروب خورشيد، بوته‌هاي خشك و اسباب و اثاثية كهنه و شكسته‌اي را كه پس از خانه‌تكاني بيرون گذاشته شده بود جمع مي‌كردند و با آنها آتشي درست مي‌كردند كه همه بايد از روي آن مي‌پريدند و مي‌خواندند: «سرخي تو از من، زردي من از تو.» فشفشه و هفت‌ترقه هم بود اما از بمب‌ها و نارنجك‌هاي دستي كه نوجوانان امروزي مي‌سازند و با انفجار آنها شيشه‌هاي ساختمان‌ها به لرزه مي‌افتد، خبري نبود. شيراز در شيراز به دو شب چهارشنبه‌سوري گفته مي‌شود: يكي چهارشنبه آخر ماه اسفند (چهارشنبه آخر سال)‌ و ديگري چهارشنبه آخر ماه صفر. با توجه به ارادتي كه شيرازيان به حافظ دارند، در شب چهارشنبه سوري دور هم جمع شده و از ديوان حافظ فال مي‌گيرند. شيرازيان چهارشنبه آخر سال را همانند ديگر شهرهاي كشور چهارشنبه سوري مي‌گويند و غروب سه شنبه مرسوم است كه هفت كپه و يا سه كپه خار تهيه مي‌كنند. آنها را آتش زده و از آتش مي‌پرند و مي‌گويند: زردي من از تو ، سرخي تو از من. در قديم برخي از زنان و دختران شيراز به سعديه رفته و د‌ر آب حوض ماهي آب‌تني مي‌كنند و با جام دعا و چهل كليد آب به سر مي‌كنند. اين كار هم به خاطر سلامتي و هم به خاطر مهدگرمي انجام مي‌شود. همچنين رسم است كه دختران دم بخت در اين شب براي بخت گشايي به زيارت حضرت احمد بن موسي شاه‌چراغ (ع) مي‌روند. شاه چراغ (ع) از امامزاده‌هاي واجب‌التكريم است. مردم شيراز نيز به شاه چراغ علاقه زيادي دارند و شب زيارتي شاه چراغ شب جمعه مي‌باشد. فال گوش ايستادن در چهارشنبه سوري نيز نزد زنان شيرازي مرسوم است و زني كه بخواهد فال گوش بايستد چادر سر كرده، نيت مي‌كند و در گوشه‌اي در كوچه مي‌ايستد و بر اساس گفته عابران تفأل مي‌زند. اگر گفته را مطابق ميلش ديد، خود را به مراد رسيده مي‌داند. رسم است كه بعضي از زنان براي برآورده شدن حاجت در زير منبر مسجد جامع شيراز حلوا درست مي‌كنند. به اين منبر، مرتضي علي مي‌گويند. از جمله مراسم ديگري كه شيرازيان دارند پخت آشي است به نام “آش ابودردا”؛ بعضي معتقدند كه وسايل اوليه اين آش بايد حتما از راه گدايي تأمين شود. اين آش را هم به خاطر درمان بيماري و هم به خاطر بخت گشايي مي‌پزند. در شب چهارشنبه سوري در شيراز رسم است كه دختران دم بخت ابريشم هفت رنگ به كمر بسته و صبح روز چهارشنبه كودك نابالغي را وامي‌دارند كه ابريشم را باز كند به اين نيت كه گره از بختشان باز شود. باز رسم است در شيراز دخترهاي بخت بسته به محل معروفي به نام “خانه سيد ابوتراب” كه در داخل شهر در كوچه “شيشه‌گرها” واقع شده است مي‌روند و زير درخت كهنسالي كه در آن خانه وجود دارد حلوا مي‌پزند و بين فقرا تقسيم مي‌كنند و از صاحب آن خانه يعني “سيد ابوتراب” كه گويا سيد بزرگواري بوده و ششصد سال قبل از اين مي‌زيسته و صاحب كرامت بوده حاجت مي‌خواهند. در اين شب شيرازيان “بوخوش اسفند” را در آتش مي‌ريزند كه خانه را معطر كند. بوي “بوخوش” خاصيت گندزدايي هم دارد و از گذشته‌هاي دور مورد توجه مردم بوده است. ازجمله خوردني‌هايي كه شب چهارشنبه سوري شيرازي‌ها ميل مي‌كنند آجيل چهارشنبه سوري است كه بدان آجيل شيرين هم مي‌گويند. اين آجيل مخلوطي است از كشمش، نخودچي، مغز بادام، مغز گردو، انجير،‌ مويز، توت خشك، كنجد بوداده، شاهدانه، تخمك يا تخمه، گندم برشته، بدنجك، قصب، خارك (نوعي خرماي خشك) و قيسي. در شيراز به دو شب چهارشنبه سوري گفته مي‌شود يكي چهارشنبه آخر ماه اسفند (آخر سلا) و ديگري چهارشنبه آخر ماه صفر. در هر دو شب مراسمي به عمل مي‌آيد كه كاملاشبيه به هم است؛ ولي در چهارشنبه آخر سال مفصل‌تر مي‌باشد. مردان و زنان شيراز معتقدند كه هرگاه عصر روز سه شنبه آخر سال در آب سعدي (آبي كه از قنات ‌آرامگاه سعدي يا حوض ماهي جريان دارد) شست‌وشو كنند، تا سال ديگر بيمار نمي‌شوند. از اين رو عصر سه شنبه آخر سال ازدحام غريبي در اطراف جدول مزبور ديده مي‌شود. گيلان در آخرين سه‌شنبه سال، در گيلان هم مانند ساير استان‌ها آيين‌هاي خاصي اجرا مي‌شود. در شب چهارشنبه‌سوري، اسپند و كندر و گلاب و شمع حتما بايد در خانه باشد. اسپند و كندر را دود مي‌كنند، گلاب را به صورت خود مي‌زنند و شمع را به نيت روشنايي روشن مي‌كنند.. گيلاني‌ها خاكستر آتش‌افروز شب چهارشنبه‌سوري را صبح چهارشنبه پاي درخت‌ها مي‌ريزند و معتقدند كه درخت ها بارور مي‌شوند و كساني كه قصد زيارت اماكن متبركه را دارند به نيت سفر از خانه خارج مي‌شوند. آجيل مخصوص چهارشنبه سوري هم كه در همه جاي ايران مرسوم است، فسلفه عميقي دارد. اجزاء اين آجيل رنگارنگ و زيبا همه از دانه‌هاي خودردني و رستني‌هايي است كه بيش از هزاران سال پيش از زمين و طبيعت مي‌گيرد. در واقع مجموعه آجيل چهارشنبه سوري طبقي است آراسته از هدايا و دهش‌هاي خاك كه رابطه انسان و طبيعت را تاييد و تاكيد مي‌كند. در بسياري از ايل‌ها و نيز در نقاط كوهستاني ايران از جمله دهكده‌هاي كوهستاني گيلان و مازندران كه به آداب و سنن ايرانيان باستان دلبستگي بيشتري دارند، در استقبال از سال نو، مراسم آتش‌افروزي را در شب چهارشنبه برگزار مي‌كنند. دور ريختن وسيله‌هاي كهنه و فرسوده زندگي در قريب باتفاق مناطق ايران معمول است. رسم كوزه شكستن يا كوزه پرت كردن به كوچه به نيت دور كردن بلا در همه ايران عموميت دارد. در گيلان دخترانِ دم‌بخت را غروب چهارشنبه‌سوري با جارو مي‌زنند و از خانه بيرون مي‌اندازند به اين اميد كه تا سال بعد ازدواج كنند. مازندران رسم چهارشنبه‌سوري در مازندران با برپايي هفت بوته‌ي آتش به نشانه‌ي هفت فرشته و امشاسپند اجرا مي‌شود و مردم باور دارند كه آتش تطهيركننده است و بدي و مرگ را مي‌سوزاند. مردم مازندران سرخي آتش را نشانه‌ي سلامت و گرمايش را زندگي بخش مي‌دانند. مردم در هنگام پريدن از آتش با اين عبارت‌ها با آتش سخن مي‌گويند: ”زردي من از تو، سرخي تو از من، سرخي آتش مال ما، زردي ما مال شما، چهارشنبه‌سوري مي‌كنيم، سينه بلوري مي‌كنيم. گل چهارشنبه سوري، درد و بلا رو ببري” سپس آش “چهل گياه” مي‌پزند كه دوا و درمان است. صداي برخورد قاشق و كاسه نيز نشان دهنده‌ي شروع مراسم قاشق‌زني است و دختر و پسر با پوشيدن چارقد و چادر در كوچه‌ها قاشق‌زني مي‌كنند و مي‌گويند: ”اي اهل محل، اهل در اين منزل شگون امشب است، هديه بريزيد داخل پيمانه و كاسه”. وي ادامه داد: در هنگام غروب دختران دم بخت به كوچه‌ها مي‌روند و در پشت پنجره يا دكه‌ي كسب فال گوش مي‌ايستند تا ببينند پدري با دخترش چه مي‌گويد، آن سخن را به فال خوب يا بد ازدواج خود تعبير مي‌كنند. استان مرکزي يكي از آيين‌هاي ايراني كه ساليان بسيار طولاني در قلمرو فرهنگي ايران برگزار شده است، آيين چهارشنبه‌سوري است؛ به عبارت ديگر گستره برگزاري جشن چهارشنبه‌سوري، حوزه حضور فرهنگ ايراني را نشان مي‌دهد. در بسياري از روستاهاي استان مركزي رسم بر اين است كه جواناني كه نامزد دارند از روي بام خانه دختر، شال خود را پايين مي‌اندازند و دختران در گوشه شال، شيريني و تخمه مي‌پيچند. اين رسم را شال‌اندازي مي‌گويند. از ديگر رسم‌هاي چهارشنبه سوري، مراسم قاشق زدن است كه مردم و بعضا كودكان كاسه و قاشق را به هم كوبيده و در پشت در نهان مي‌شوند و صاحبخانه نيز تخم‌مرغ يا تنقلاتي داخل كاسه مي‌گذارد. آشتيان در آشتيان از توابع استان مركزي، مرسوم است كه كوزه‌اي خالي را از بالاي بام در شب چهارشنبه سوري به پايين مي‌اندازند. اهالي اين كار را به اين نيت انجام مي‌دهند كه قضا و بلاي خانه و اهل آن با شكستن كوزه از خانه بيرون برود. از ديگر رسم‌هايي كه در شب چهارشنبه سوري در آشتيان مرسوم است، رسم قاشق زني است كه در اين رسم عمدتا دختران، چادري به سر كرده و بر در خانه اهالي محل رفته و با قاشق به كاسه مي‌كوبند. صاحب خانه كه مقصود آنان را خوب مي‌داند، به آنها آجيل و شيريني‌ مي‌دهد. فالگوش ايستادن به وسيله دختران دم بخت نيز در غروب چهارشنبه سوري بين اهالي آشتيان مرسوم است. آذربايجان خريد چهارشنبه آخر سال ازجمله سنت‌هاي قديمي مردم تبريز در اين روز محسوب مي‌شود. كودكان نيز چهارشنبه سوري را به خاطر ترقه‌ها، آتش ‌افروختن‌ها و خريدهايش دوست دارند. چرا كه بخشي از خريد سنتي اين روز مخصوص كودكان مي‌باشد و مردم براي بچه‌هاي خود اسباب‌بازي مي‌خرند. پسربچه‌ها به خريد (ماشون) ماشين اسباب‌بازي و تفنگ علاقه زيادي نشان مي‌دهند و اكثر دختر بچه‌ها اسباب بازي چهارشنبه آخر سال را “قولچاخ” يعني عروسك مي‌خرند. خانم‌هاي خانه‌دار هم به خريد “آينا” و “دراخ” (يعني آيينه و شانه) و همچنين “سوپورگه” (يعني جارو) مي‌پردازند و مي‌خواهند سال جديد را با آيينه و جارو و شانه جديد آغاز كنند. خريد آجيل چهارشنبه سوري از ديگر بخش‌هاي خريد سنتي اين روز در تبريز مي‌باشد. شهر تبريز كه به خاطر آجيل‌هاي متنوع و مرغوبش شهره است، براي اين روز سنتي نيز آجيل مخصوص را دارد. «شال ساللاماق» يا «باجالئق» از جمله سنت‌هاي قديمي آذربايجاني‌ها در چهارشنبه‌ي آخر سال محسوب مي‌شود. برخي از جوانان و نوجوانان آذربايجاني با برداشتن شال يا توبره‌اي در چهارشنبه سوري خود را براي اجراي اين رسم قديمي آماده مي‌كنند و اغلب با تاريكي هوا به خانه‌ي دوست و آشنا و فاميل و حتي ديگران مي‌روند و شال خود را آويزان مي‌كنند؛ به طوريكه ديده نشوند. در گذشته اكثر خانه‌ها در سقف دريچه‌اي براي تهويه داشتند و معمولا شال از آن قسمت آويزان مي‌شد؛ تا صاحبخانه هديه‌اي را در آن بپيچد. اما امروزه اين رسم حالتي ديگر يافته است. براي مثال در را مي‌كوبند و وقتي صاحبخانه در را باز كرد بدون ديده شدن بخشي از شال را به داخل خانه در حاليكه‌ي گوشه‌ي شال را در دست دارند، در را به روي صاحب‌خانه مي‌بندند و بعد از گرفتن هديه شال را برداشته فرار مي‌كنند. هديه‌ گذاشته شده در داخل شال مي‌تواند چيزهاي مختلفي باشد كه از آن جمله مي‌توان به انواع شيريني و آجيل چهارشنبه سوري و ميوه و ... اشاره كرد. در شب چهارشنبه گروهي از جوانان در كوچه‌ها يا پشت‌بام منازل خود مخصوصا در روستاها اقدام به افروختن آتش مي‌كنند و سپس از روي آن پريده و مي‌گويند ”اتيل باتيل چارشنبه بختيم آچيل چارشنبه باش آغديم ديش آغديم بوردا قالسين” در همين شب گروهي از دختران دم بخت و آرزومند از روزنه بام‌ها يا كنار پنجره‌ها به فال گوش ايستاده و بعضي نيز بر سر چهار راه ها مي‌ايستند تا به صحبت‌هاي عابرين گوش داده و نيت و حاجت خود را با توجه به گفته‌هاي آن‌ها تفسير و تعبير نمايند. صبح روز چهارشنبه دم دماي طلوع آفتاب مردم شهرها و روستاها از بزرگ گرفته تا افراد كوچك، دسته دسته بر سر انهار و چشمه‌سازها رفته و ضمن شادي و تركاندن ترقه سه يا هفت بار از روي آب مي‌پرند و براي خود در سال جديد آرزوي سلامتي مي‌كنند. وي ادامه داد: گروهي نيز با اعتقاد بر اين كه آب‌ها هنگام تحويل سال از نو متولد مي‌شوند، كوزه‌هاي كهنه خود را شكسته و كوزه‌هاي تازه را با آب پر مي‌كنند تا بعدا در سال جديد به كنج اتاق‌ها بپاشند يا در مشك بريزند يا چايي دم كنند و به اين ترتيب ضمن دور كردن قضا و قدر الهي براي آنها در سال جديد مايه بركت باشد.

 سر سفره هفت سين يادت نره

وي در سال 1298 در خيابان ري تهران متولد شدند. پدرش هادي خان تجويدي از شاگردان ممتاز کمال الملک استاد منياتور بودند. و قطعا در دامان چنين خانواده اي رشد کردن تاثيرات زيادي روي ايشان گذاشت.
ايشان ابتدا فلوت مي نواختند ولي طبق اظهارات خودشان ساز فلوت ارضايشان نمي کند و موضوع را با پدرشان در ميان مي گذارند و پدر ويولني براي ايشان تهيه مي کنند و مدت 5/2 سال نزد استاد حسين ياحقي کار مي کنند و سپس نزد استاد صبا مي روند.
به طوري که خودشان نقل مي کنند: زماني که صداي ويولن صبا را از راديو شنيدم بي تاب شدم و به هر طريقي منزل ايشان در خيابان ظهير الاسلام را پيدا کردم.
و اين شاگرد و استادي 8 سال به طول انجاميد. اول ويولن و بعد هم ستار.
و اين رابطه به حدي رسيد که تجويدي با صبا در راديو با هم همکاري مي کردند.
زماني که تجويدي نزد صبا مي رود متوجه مي شود که خود استاد صبا از شاگردان پدرش است.
و ابتدا نزد صبا رديف صبا را کار مي کنند( اين رديفها ابتدا دست نويس بودند و چاپ نشده بود)
پس از اين دوره استاد تجويدي به توصيه صبا به مدت 4 سال قطعات کلاسيک کار مي کنند سپس نزد صبا ستار کار ميکنند چون استاد صبا اعتقاد داشتند کسي که مي خواهد به حالت و قطعات موسيقي ايراني خوب مسلط شود به خصوص ساز ويولن بايد با آموزش اين ساز مضرابي همراه باشد.
سپس استاد تجويدي نزد حاج آقا مجرد ايراني مي روند و به بحث و بررسي در مورد گوشه هاي ايراني پرداختند.
مرحوم جهانگير ملک نقد مي کنند: در آن روزها که کولر هم نبود تجويدي در آن گرماي تابستان مو به مو قطعاتي که خوانده و اجرا مي شد به صورت نت يادداشت مي کرد به طوري که رديف هاي ايشان از نفايس موسيقي ماست.
در 29 فروردين 1329 استاد تجويدي توسط دست خط استاد صبا به راديو معرفي مي شود.
و پرويز ياحقي، علي تجويدي و اسد الله ملک سه سلو نوازمطرح راديو مي شوند.

در سال 1334 برنامه گلها توسط داوود پير نيا تاسيس شد و تجويدي توسط پير نيا وارد برنامه گلها شد.
و ايشان يکي از سه رکوردار سازنده آهنگ در برنامه گلها شدند.
و برنامه گلها از برنامه 100 با ويولن استاد تجويدي و تار شاپور رحيمي شروع شد.
استاد تجويدي بيشترين تعداد شاگرد را به جامعه موسيقي تحويل داده و به اين ترتيب که زماني که استاد صبا زنده بودند در کنار ايشان تدريس مي کرد، پس از فوت صبا شاگردان صبا را نيز درس مي داد، در دانشگاه هنر هاي زيبا تدريس مي کرد، در خيابان اميريه کلاس خصوصي داير کرده بود.
آثار تاليفي استاد تجويدي:
کتاب اول استاد که کمياب است در دستگاه چهارگاه، همايون و بيات اصفهان است.
کتاب دوم در دسنگاه نوا، راست پنجگاه و سه گاه است.
کتاب سوم مستقلا ماهور است.
در رديف استاد صبا به علت کمي زمان از هر آواز و دستگاه يکي انتخاب شده و اين کتابها ادامه دهنده رديف استاد صبا است و 100 درصد بعد از آموزش رديف استاد صبا بر هنرجويان واجب است.
در زمينه نوازندگي:
استاد در هنگام نواختن ويول ناز آرشه هاي بلند استفاده مي کردند و اين به اين علت بود که ايشان مدتي سبک کلاسيک کار مي کردن و از همان ابتدا از آرشه هاي بلند و تکيه ها بر مبناي اصول غربي و ويبراسيون کمتر استفاده مي کردند.
و استاد تجويديبه مقدورات ويولن توجه خاصي داشتند و معتقدند که تنها از ويبراسيون اول نبايد استفاده کرد وحتي در بداهه نوازي بايد از پوزيسيون اول، سوم و چهارم ،،، استفاده کرد.
در زمينه آهنگسازي:
استاد تجويدي در طي 60-50 ساله خدماتش به موسيقي خوانندگان بسياري را تربيت و به جامعه تحويل دادند.
به طوري که هر خواننده که يک اثر از تجويدي مي خواند يک شبه ره صد ساله مي رفت و سريع به شهرت مي رسيد.
و خوشبختانه در رديف ايشون يک سري از تصنيفها و آهنگهايي که خود استاد ساختند ثبت شده.
کوکهاي موجود در رديف استاد تجويدي:
قسمت اول در کتاب اول موسيقي ايراني در کوک مي، لا ، مي ، لا چپ کوک در دستگاه چهارگاه با علامت عرضي فا سري، سل ديز و نت شاهد لا
و از پوزيسيون 1،3،2،،، استفاده شده و قابل استفاده براي نوزندگان تار و سه تار است.
قسمت دوم کتاب اول در دستگاه همايون با کوک بين المللي مي،لا،ر،سل است با علامت عرضي سي کرن،دو ديز.
در قسمت اول کتاب قطعه اي است با نام سر نوازي
سرنوازي اصطلاحي بوده بين نوازنده هاي اصفحان و نوازنده ها براي گرو کردن دستشان از آن استفاده مي کردند و حالت اتو داشته و اين اصطلاح بين آنها رايج بوده.
و استاد جليل شهناز از اين اصطلاح زياد استفاده مي کردند و استاد تجويدي در کتابشان درج کرده اند که بنده اولين بار اين اصطلاح را از استاد جليل شهناز شنيده ام.
قسمت سوم کتاب شامل بيات اصفهان است در کوک مي،لا،ر،لا با علامات عرضي سي کرن، دو ديز و نت شاهد ر.
و شامل آرشه هاي مختلف، استکاتوو آرشه پراني و گوشه هاي متنوع است.
و قسمت آخر شامل تصنيف هايي است که در دستگاه همايون، اصفهان و چهارگاه اجرا شدند.
کتاب دوم:
در دستگاه نوا، راست پنجگاه و سه گاه
در دستگاه نوا با کوک مي،لا،ر،لا
و شامل تکنيک هاي بسيار قوي است.
قسمت دوم: مي،لا،مي،لا
با علاملت عرضي فا ديز،دو سري با نت شاهد مي.
قسمت بعدي دستگاه سه گاه :
کوک مي،لا ،دوسري،لا با نت شاهد دو سري
و نوازندگان کوک سيم آخر را مي هم مي توانند کوک کنند و روي پرده زابل مي افتد
و داراي گوشه هاي مختلف است: پهلوي، کرشمه مغلوب، مثنوي مخالف، مويه و قطعات ضربي متفاوت
قسمت بعدي: دستگاه راست پنچگاه: کوک مي،لا،مي،لا
با علامات عرضي فا ديز،سل ديز ،دو ديز
و در پايان کتاب حدود 20 تصنيف استاد تجويدي در تمام دستگاه ها است.

کتاب سوم:
مستقلا ماهور با کوک مي،لا ، ر، لا با علامات عرضي فا ديز، دو ديز
و نت شاهد ر چپ کوک
و قسمت آخر باز هم قطعات استاد است.